Tatlım!

Tatlım!

18 Kasım 2019 0 Yazar: rumeysa sariarslan

Her şeyi çok olumlu düşünüyorum. Her şey dengeli ve yolunda. Kafaya taktığım hiçbir şey yok. Yalnız başıma dünyayı deneyimlemeye ve öğrenmek için yaşamaya hazırım. Kendimle paylaşma macerasına varım.

Belki öğrendiklerimi aktarmak için sanata çeviririm. Belki de epigenetik aktarımın yeterli olacağı düşüncesine teslim olurum.

Var olmanın coşkusuyla gezmek, dolaşmak, tanışmak, kaynaşmak, bakmak bakmak hep ona bakmak ve anın içinde sonsuza kadar var olmak için gelmişim. Oysa beynim bunun dışında yapılabilecek onlarca şeyi, olunabilecek onlarca kişiyi hissedilebilecek onlarca farklı duyguyu biliyor.

Öyleyse insan bildiği şeyi hayatına geçirebilmeli. Bildiğim karakterlerden biraz öyle biraz böyle hisseden, biraz o kişi, biraz bu kişi mi olacağım? Yoksa bu kişileri harmanlayacağım ve hayatta kim olacağım? Bu parça halinde bilgilerin birleşmesini ve birleştiklerinde göreceğim şeyi merakla bekliyorum.

Hep daha fazlasını isteyen kısımlarımı durduramıyorum.

Belki böylece insan oluyorum.

25. 06. 2017